|
السلام علی علی بن موسی الرضا المرتضی خواهی اگر ای دل که شود مشکلت آسان در برزخ و در حشر ، نباشی تو هراسان بگشای به درگاه رضا دست گدایی بنشین به در خانه سلطان خراسان یا امام رضا اگه زنده ام و دارم نفس می کشم ، فقط به عشق پابوسی شماست آقا .... دلم از همه این مردم گرفته ......... دلمو خون کردن ........... لایق وصل تو که من نیستم اذن به یک لحظه نگاهم بده التماس دعا ... + نوشته شده توسط پرنده تنها در دوشنبه سوم بهمن 1390 و ساعت
22:20 |
If you tame me ,then we shall need each other To me , you will be unique in all the world To you , I shall be unique in all the world !!!!?????You LOVE me + نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1390 و ساعت
23:18 |
تو شاهکار خالقی ؛ تحقیر را باور نکن ...
بر روی بوم زندگی هرچیز می خواهی بکش ... زیبا و زشتش پای توست ... تقدیر را باور نکن ... تصویر اگر زیبا نبود ، نقاش خوبی نیستی ... از نو دوباره رسم کن ؛ تصویر را باور نکن ... خالق تو را شاد آفرید ...! آزاد آزاد آفرید ... ! پرواز کن تا آرزو تحقیر را باور نکن ....................!!!!!!!! فقط یک سوال دارم : چرا ما آدم ها ، مخصوصا ایرانی ها ، عادت کردیم که ناکامی های زندگی مون رو بذاریم پای تقدیر و قسمت ، دست آخر هم بگیم خدا نخواست .... ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!! از این جمله متنفرم : " قسمت نبود ... "
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در شنبه بیست و چهارم دی 1390 و ساعت
11:56 |
گاه با خودم می گویم :
" چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی؟؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟ پیله ات را بگشا ، تو به اندازه ی یک پروانه ، زیبایی !!! " اما ، مرا توان پریدن نیست ، بالهایم درون پیله ام شکسته ............... بالهایم را شکستند .............. پروانه بدون بالهایش زیبا نیست !!!!!!!!!!!!!!!! " درون سینه آهی سرد دارم ، رخی پژمرده ، رنگی زرد دارم ، ندانم عاشقم؟مستم؟چه هستم ؟ همی دانم دلی پردرد دارم !!!!!! " و چه کسی می داند درون سینه ام غمی بی انتها دارم ........؟؟؟؟؟؟؟ " من آن ابرم که می خواهد ببارد ، دل تنگم هوای گریه دارد ، دل تنگم غریب این در و دشت ، نمی دانم کجا سر می گذارد !!!! " همیشه وقتی دلم می گرفت و اشک امونمو می برید ، جایی برای سرگذاشتن داشتم تا آرامش بگیرم !!!!!!! اما حالا جز سینه سرد و سخت دیوار کجا رو دارم .....؟؟؟؟؟؟؟ شاید دیگه هیچوقت ننویسم ، شاید اینبار آخرین باری بود که نوشتم ........ " سکوت می کنم ، سکوتم رضایت نیست ، حجمی بزرگ از فریاد است که بستر حضور نیافته !!!! "
من به اندازه چشمان تو غمگین ماندم و به اندازه هر برق نگاهت نگران تو به اندازه تنهایی من شاد بمان ! + نوشته شده توسط پرنده تنها در پنجشنبه پانزدهم دی 1390 و ساعت
19:44 |
امشب زغمت میان خون خواهم خفت
وقتی بهت فکر می کنم غم غریبی وجودمو پر می کنه اما چه کنم ؟؟؟؟؟!!!!! یادته فردا چه روزیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ فقط تو می دونی که فردا چه روزیه و ................. دلم خیلی گرفته................. نمی دونم دارم چی می نویسم .......!!!!!!!!! فقط اومدم بنویسم تا این بغض لعنتی خفه ام نکرده ................ از دیده به جای اشک خون می آید دل خون شده ، از دیده برون می آید دل خون شد از این غصه که از قصه عشق می دید که آهنگ جنون می آید خدایا ، حالم خیلی بده............... قسم به اشک همیشه آماده قسم به احساس هنگام گریه عاشقانه و قسم به سخت ترین لحظه هایم که من غم دوری تو را با تمام دنیا عوض نمی کنم چون نمی دانم چه کرده ای که از عشقت به خدا رسیده ام و قسم به روح عاشق اگر بدانم تا آخر عمر تو را هرگز نخواهم دید بازهم به اشک چشمانم وفادار خواهم ماند ................. + نوشته شده توسط پرنده تنها در سه شنبه ششم دی 1390 و ساعت
23:42 |
می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت ؟؟!!
جایی که می ری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری ، من همه جا باهاتم............. تو تنها نیستی !!!! توی کوله بارت عشق می ذارم که بگذری !! قلب می ذارم که جا بدی !! اشک می دم که همراهیت کنه !! و مرگ ، که بدونی برمی گردی پیشم .............. خدا جونم ، بهترین چیزی که توی کوله بارم گذاشتی همین مرگ ، نمی دونم اگه کوله بارم خالی از مرگ بود چطور می تونستم این دنیا رو تحمل کنم ؟؟!!!!!!!!! تا کجای این دنیا پیش می رفتم ؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!! کمکم کن تا پاک برگردم پیش تو ، ای یکتای لایق عشق به جان می پرستمت تو تنها کسی هستی که منو همینجوری که هستم دوستم داری و عاشقمی............ کاش لحظه وصالمون نزدیکتر بشه .........
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در سه شنبه ششم دی 1390 و ساعت
14:3 |
سخت جانی را بین که نمردم از هجر
مرگ ، صدبار به از بی تو بودن باشد گفتم از عشق تو ، من خواهم مرد چون نمردم ، هستم پیش چشمان تو شرمنده هنوز! برام دعا کنید .......... + نوشته شده توسط پرنده تنها در پنجشنبه یکم دی 1390 و ساعت
20:26 |
هرچه آغاز ندارد نپذیرد انجام
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم الا ای همنشین دل که یارانت برفت از یاد مرا روزی مباد آن دم که بی یاد تو بنشینم
بوی زلف تو همان مونس جان است که بود
به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست
وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست
هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در پنجشنبه یکم دی 1390 و ساعت
12:3 |
و پاییز ثانیه ثانیه می گذرد
یادت نرود اینجا کسی هست که به اندازه تمام برگهای رقصان پاییز برایت آرزوهای خوب دارد.... یلدا مبارک + نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه سی ام آذر 1390 و ساعت
18:35 |
ما و مجنون درس عشق از یک ادیب آموختیم او به ظاهر گشت عاشق ، ما به معنا سوختیم
شب رفتنت آرزو میکنم…! به دل خواهی اولین دلهره نشد تا تو هستی من عاشق بشم به چشمای تو قبل هر گریهای یه روزی تو آغوشمون بشکنه
مطمئنم یه روزی میای ............... جایی خوندم : اقتدار دل شکسته به اندوهی است که سروده نمی شو د..... نمی خواهم اندوه دلم را بسرایم ...! چون عشق لایق سرودن است نه اندوه ...! نمی نویسم تا بدونی چه غمی در دل دارم ، می نویسم تا بدونی چقدر ... زیر شمشیر غمش رقص کنان باید رفت کان که شد کشته او نیک سرانجام افتاد شاید دیگه هیچوقت به این وبلاگ نیای و نخونی که ........ ولی مطمئنم اگه یه لحظه به ندای قلبت گوش کنی ، تمام ناگفته های دلمو می شنوی ........
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1390 و ساعت
14:17 |
دل من گم شد ، اگر پیدا شد ، بسپارید امانات رضا
و اگر از تپش افتاد دلم ، ببریدش به ملاقات رضا از رضا خواسته ام تا شاید ، بگذارد که غلامش بشوم همه گفتند محال است ولی ، دلخوشم من به محالات رضا السلام علیک یا علی بن موسی الرضا امام خوبم ، امام مهربونم ، خدا می دونه چقدر دلم پر می زنه برای حرمت ، آقاجونم بازهم منو تنهایی نطلبیدی........... نمی دونم چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بازهم صبر می کنم ............................ تو رو خدا توی این روزهای عزیز منو از دعای خیرتون فراموش نکنید ، خیلی محتاجم به دعا ..... + نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 و ساعت
20:4 |
بازهم بی تابی ها و بی قراری های شبونه ...
اشکهایی که هیچ دستی برای برداشتنشون از روی گونه هام دراز نشده ... دلتنگی های دم به دم ............. و مثل همیشه تنها مونسم دیوان حافظ .... دیشب به یادت تفالی زدم به دیوان حضرت حافظ .... چه کنم ؟؟؟؟؟؟هیچ چیز آرومم نمی کنه ...... ای غایب از نظر به خدا می سپارمت جانم بسوختی و به دل دوست دارمت تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک باور مکن که دست ز دامن بدارمت محراب ابرویت بنما تا سحرگهی دست دعا برآرم و در گردن آرمت گر بایدم شدن سوی هاروت بابلی صدگونه جادوئی بکنم تا بیارمت خواهم که پیش میرمت ای بی وفا طبیب بیمار بازپرس که در انتظارمت صدجوی آب بسته ام از دیده برکنار بر بوی تخم مهر که در دل بکارمت خونم بریخت وز غم عشقم خلاص داد منت پذیر غمزه ی خنجر گذارمت می گریم و مرادم از این سیل اشکبار تخم محبتست که در دل بکارمت بارم ده از کرم سوی خود تا بسوز دل در پای دم به دم گهر از دیده بارمت حافظ شراب و شاهد رندی نه وضع توست فی الجمله می کنی و فرو می گذارمت دلم برای چشم هات تنگه ............... با چشمان تو مرا به الماس ستاره ها نیازی نیست ، با آسمان بگو ...... نه راهست این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم + نوشته شده توسط پرنده تنها در یکشنبه ششم آذر 1390 و ساعت
19:39 |
السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود اما افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند . دکتر علی شریعتی فرا رسیدن ماه محرم را به تمامی عاشقان آقا اباعبدالله الحسین تسلیت عرض می نمایم . + نوشته شده توسط پرنده تنها در یکشنبه ششم آذر 1390 و ساعت
18:40 |
!The nicest place 2 be is in someone's THOUGHT زیباترین مکان برای حضور ، بودن در افکار کسی است باران می بارد به حرمت کداممان ، نمی دانم !!!! من همین قدر می دانم باران صدای پای اجابت است و خدا با همه جبروتش دارد ناز می خرد ... نیاز کن !
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 و ساعت
17:31 |
صبا زمنزل جانان گذر دریغ مدار و ازو به عاشق بی دل خبر دریغ مدار تنها مونسم حافظ و دیوانش است ....... دیشب تفالی زدم و خواجه در من امید تازه ای دمید
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند وندران ظلمت شب آب حیاتم دادند بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند باده از جام تجلی صفاتم دادند چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازه براتم دادند بعد از این روی من و آینه وصف جمال که در آنجا خبر از جلوه ذاتم دادند من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند هاتف آن روز به من مژده این دولت داد که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند این همه شهد و شکر کز سخنم می ریزد اجر صبریست کزان شاخ نباتم دادند همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود که زبند غم ایام نجاتم دادند و مطمئنم که شبی دعاهایم مستجاب خواهد شد ...............
چه خوش خیال است!!!!!!!!! فاصله را می گویم!!!!!! به خیالش تو را از من دور کرده ............ نمی داند ......... تو جایت امن است اینجا میان دلم
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در یکشنبه بیست و دوم آبان 1390 و ساعت
12:34 |
می خواستم زندگی کنم راهم را بستند
ستایش کردم گفتند خرافات است عاشق شدم گفتند دروغ است گریستم گفتند بهانه است دنیا را نگه دارید می خواهم پیاده شوم عشقم را باور نکردی ، اگر بودی سینه ام را می شکافتم و قلب هزار پاره ام را مقابل چشمانت می گذاشتم تا ببینی روی هر تکه آن نام زیبای تو نقش بسته .........
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در پنجشنبه بیست و نهم مهر 1389 و ساعت
18:11 |
فصل پایان غم انگیزم مباش با توام ، احساس پاییزم مباش بی نگاهت از نگاهم خسته ام بس که بر چشمان تو دل بسته ام باز کن درهای قلبت را ببین ! گفته بودی دوستت دارم همین؟! فارغ از تنهایی ام ، آسوده ای کی تو در بند نگاهم بوده ای ؟ سالها دور از نگاهم زیستی هر چه می گردم تو در من نیستی ! آره من آنچنان در عشق تو فنا شدم که دیگه از خودم چیزی نمونده ، تو فارغ از تنهایی من و غم نبودنت که هرلحظه خنجرشو بی رحمانه به قلبم می زنه تا این تیکه های باقیمونده قلبمو از هم بدره ، به راحتی و آسودگیه خودت فکر می کنی . من عاشقم ، و یک عاشق هرگز راضی نمی شه محبوبش ناآروم باشه . پامو میذارم روی دل بی کسم و جیگرمو به دندون می گیرم تا تو آروم بگیری . آروم باش آروم جونم ............ آرامشتو به قیمت گریه های شبونه ام حفظ می کنم تا بدونی حاضرم بمیرم ولی ناراحتیو غم تو رو نبینم ، بذار من بسوزم ، سوختن حق منه چون عاشقت شدم .............. ای دل بگفتمت نرو از راه عاشقی رفتی بسوز ، کاین همه آتش سزای توست تا ابد عاشقانه می پرستمت تنها بهونه زندگیه من شاید به زبون دیگه منو نخوای ولی خودت خوب می دونی احساس و دلتو نمی تونی از من پنهون کنی . اینقدر دست به دامن خدا می شم تا برگردی ............... به اشک من گل و گلزار شعر فارسی خندان نمی دانم من شوریده بخت از چشم گریان ابر نیسانم کجا تا گویدم برچین و تا کی گویدم برخیز به خوان اشک چشم و خون دل عمریست مهمانم فلک گو با من این نامردی و نامردمی بس کن که من سلطان عشق و شهریار شعر ایرانم
یا علی ابن موسی الرضا ضامنم شو آقا جونم ..................... یه روزی یه جایی یه وقتی به اذن خدا و ضمانت آقا دل نامهربونت نرم می شه و برمی گردی ، امیدوارم اون روز به جای کوی یار سراغ گور یار رو نگیری ............... + نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه بیست و هشتم مهر 1389 و ساعت
21:13 |
زائری بارانی ام آقا به دادم می رسی؟
بی پناهم ، خسته ام ، تنها، به دادم می رسی ؟ گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم ضامن چشمان آهوها به دادم می رسی ؟ من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام هشتمین دردانه زهرا به دادم می رسی ؟
سلام به امام رئوف ، به امام مهربونیا ، به امام خوب و نازنینم که از خدا می خوام همه هستیمو فداش کنم . تولدت مبارک امام مهربونم حتی اگه منو لایق پابوسی ات ندونی من بازم عاشقتم امام رضا ......... دلم برات پر می کشه دلمو دریاب که خیلی تنها شده ...........
حالا روی سخنم باتوه ، آره باتو که تنهام گذاشتی و رفتی بی اینکه حتی ذره ای رحم و انصاف داشته باشی ............. شاید هیچوقت دیگه به این وبلاگ نیای و حرفامو نخونی ، اما می نویسم شاید یه روز بیای و بدونی الان که نشستم و دارم این حرفا رو می نویسم بغض داره خفه ام می کنه و اشک توی چشمام حلقه زده ، دلم داره از غصه می ترکه ، حسرت نبودنت قلبمو آتیش زد ولی داغ قولی که بهم داده بودی و بهش عمل نکردی بیشتر دلمو سوزوند................ یادته قرار بود امسال روز میلاد آقا امام رضا کجا باشیم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! آقا منو تنهایی نمی طلبه ، می فهمی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!! یا امام رضا ، لایق وصل تو که من نیستم اذن به یک لحظه نگاهم بده تو رو خدا برام دعا کنید ......... + نوشته شده توسط پرنده تنها در یکشنبه بیست و پنجم مهر 1389 و ساعت
17:24 |
بازهم دلتنگی
بازهم بی تابی بازهم گریه های شبونه ی یواشکی مثل همیشه تفالی زدم به دیوان حافظ ، نیستی که برات بخونم ، برات می نویسم گفتم غم تو دارم گفتا غمت سرآید گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید گفتم خوشاهوایی کز باد صبح خیزد گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید گفتم زمان عشرت دیدی که چون سرآمد گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سرآید
پنجشنبه شب بارون شدیدی میومد مثل همیشه به عشقت رفتم زیر بارون و دستامو گرفتم روبه آسمون بیشتر از همیشه قطره هاش روی زمین ریخت و اشکهای من توی خیسی صورتم گم شد یادته هرچی قطره توی دستام جا نمی شد نشونه چی بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بازهم مثل همیشه عشقت اونقدر دیوونه ام کرد که دویدم زیر بارون و بارون خیس آبم کرد و مریض شدم ............. اما اون همه قطره های زلال و پاک بارون نتونست آتیش غمی که از رفتنت به جونم افتاده رو خاموش کنه تازه بدتر آتیش به جونم زد ................... + نوشته شده توسط پرنده تنها در شنبه دهم مهر 1389 و ساعت
19:37 |
گاهی گمان نمی کنی ولی می شود
گاهی نمی شود که نمی شود ! گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود !!! گاهی گدای گدایی و بخت با تو نیست گاهی تمام شهر گدای تو می شود ..........
نتونستم ننویسم چون دلم داره می ترکه .............. خیلی حرفا توی دلمه که نمی شه بنویسم حالم بده خیلی خیلی بد ............... خیلی زود میام و این متن رو کامل می کنم . + نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه سی و یکم شهریور 1389 و ساعت
21:57 |
سلام ای غروب غریبانه دل
سلام ای طلوع سحرگاه رفتن سلام ای غم لحظه های جدایی خداحافظ ای شعر شبهای روشن خداحافظ ای قصه عاشقانه خداحافظ ای آبی روشن عشق خداحافظ ای عطر شعر شبانه
خداحافظ ای همنشین همیشه خداحافظ ای داغ بر دل نشسته تو تنها نمی مانی ای مانده بی من تو را می سپارم به دل های خسته
تو را می سپارم به مینای مهتاب تو را می سپارم به دامان دریا اگر شب نشینم اگر شب شکسته تو را می سپارم به رویای فردا
به شب می سپارم تو را تا نسوزد به دل می سپارم تو را تا نمیرد اگر چشمه واژه از غم نخشکد اگر روزگار این صدا را نگیرد
خداحافظ ای برگ و بار دل من خداحافظ ای سایه سار همیشه اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم خداحافظ ای نوبهار همیشه
خداحافظ دیگر نخواهم نوشت ...
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در شنبه بیستم شهریور 1389 و ساعت
21:39 |
می توان تنها شد
می توان زار گریست می توان دوست نداشت و دل عاشق آدمها را زیر پا له کرد می توان چشمی را به هیاهوی جهان خیره گذاشت می توان صدها بار علت غصه دل را فهمید می توان ......... می توان بد شد ، بد دید و بد اندیشه نمود! آخرش هم تنها ، می توان تنها رفت ... باجهانی همه اندوه و غم بدبختی ... یادگاری ؟! همه جا تلخی و سردی و غرور فاتحه؟! خوب شد رفت! عجب آدم بدخلقی بود!!!! ولی ای کودک زیبای دلم ، آن ور سکه تماشا دارد دکتر علی شریعتی + نوشته شده توسط پرنده تنها در دوشنبه پانزدهم شهریور 1389 و ساعت
11:58 |
شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردنست
روز ستاره تا سحر تیره به آه کردنست
متن خبر که یک قلم بی تو سیاه شد جهان حاشیه رفتنم دگر نامه سیاه کردنست
چون تو نه در مقابلی ژس تو پیش رونهیم اینهم از آب و آینه خواهش ماه کردنست
نوگل نازنین من تا تو نگاه می کنی لطف بهار عارفان در تو نگاه کردنست
ماه عبادتست و من با لب روزه دار ازین قول و غزل نوشتنم بیم گناه کردنست
لیک چراغ ذوق هم این همه کشته داشتن چشمه به گل گرفتن و ماه به چاه کردنست
غفلت کائنات را جنبش سایه ها همه سجده به کاخ کبریا خواه نخواه کردنست
از غم خود بپرس کو با دل من چه می کند این هم اگر چه شکوه ی شحنه به شاه کردنست
عهد تو سایه و صبا گو بشکن که راه من رو به حریم کعبه ی لطف آله کردنست
گاه به گاه پرسشی کن که زکات زندگی پرسش حال دوستان گاه به گاه کردنست
بوسه ی تو به کام من کوه نورد تشنه را کوزه ی آب زندگی توشه راه کردنست
خود برسان به شهریار ایکه درین محیط غم بی تو نفس کشیدنم عمر تباه کردنست
اگه موقع سحر و افطار دلتون شکست و دعایی از ته دل کردید یادی هم از دل شکسته ی این پرنده تنها کنید . التماس دعا
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در شنبه ششم شهریور 1389 و ساعت
15:6 |
يک شبی مجنون نمازش را شکست + نوشته شده توسط پرنده تنها در دوشنبه یازدهم مرداد 1389 و ساعت
12:7 |
خدایا
سرنوشت مرا خیر بنویس تقدیری مبارک تا هر چه را که تو دیر می خواهی زود نخواهم و هر چه را که تو زود می خواهی دیر نخواهم دکتر علی شریعتی
پروردگارا یاریم کن تا آنچه را که دانسته یا ندانسته می شکنم دل نباشد
دیدن لبخند آنهایی که رنج می کشند از اشکهایشان دردناک تر است .
مردم آنچه را که تو در حق آنها انجام داده ای و یا از تو شنیده اند فراموش می کنند اما هرگز احساسی را که در دلشان برانگیخته ای فراموش نمی کنند .
هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته می شود در دیگری باز می شود ولی اغلب ما چنان به در بسته چشم می دوزیم که درهای باز را نمی بینیم .
+ نوشته شده توسط پرنده تنها در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388 و ساعت
20:2 |
|
درباره وبلاگ
در مکتب ما رسم فراموشی نیست
در مسلک ما عشق هم آغوشی نیست مهر تو اگر به هستی ما افتاد هرگز به سرش خیال خاموشی نیست همیشه عاشق باشید حتی اگر پرنده عشقتون یه روز بی دلیل پرکشید و از آشیونه رویاهاتون رفت ...................
|
